Poniższy tekst był opublikowany w biuletynie The Re-Route towarzystwa stomijnego United Ostomy Association, Evansville, Ostomy Chapter.

Artykuły

Moja operacja wytworzenia zbiornika jelitowego (j-pouch)

(Opowieść Dave'a Hirshhorna, edycja Re-Route, Evansville, IN Chapter, My j-pouch surgery, Re-Route, Volumne 30, Number 1, October 2002)

„Zasadnicza sprawa to to, że kiedy zagrożone jest twoje zdrowie i/lub kiedy jakość twojego życia jest kiepska, to czas na operację”.

To trudna decyzja, zwłaszcza jeśli jesteś aktywny. Ja zacząłem chorować na colitis ulcerosa (wrzodziejące zapalenie jelita grubego) w 1979 roku. Kiedy nastąpiła remisja po pierwszym zaostrzeniu, miałem kilka spokojnych lat, gdy zdarzały się tylko okazyjne „zakłócenia”. W 1988 rzuciłem palenie i zaczęły się częstsze nawroty choroby. W marcu 1992 r. nastąpił pełnoobjawowy nawrót, który trwał do października 2000 r., kiedy to miałem pierwszą z dwóch operacji. Czasami potrzebowałem całej butelki Imodium, aby zyskać 15 minut na dotarcie do gabinetu lekarza.

W 1993 mój gastroenterolog przepisał mi prednisone i brałem to od tamtego czasu, mimo prób odstawienia. Za każdym razem następował nawrót choroby. W czerwcu 1999 r. zacząłem się ostatecznie pogrążać. W październiku powoli wykrwawiałem się na śmierć. Ostatecznie znalazłem się w szpitalu i nie mógłbym już wrócić do pracy bez operacji. Przez 10 dni z dwóch tygodni, które spędziłem w szpitalu, przywracano mi równowagę chemiczną krwi. Do tamtego czasu dobrze znosiłem wysokie dawki prednisonu. Ale wtedy wysokie dawki prednisonu dokonały spustoszenia w moim organizmie. Kiedy znów pogorszyło mi się w maju 2000 r., mój lekarz podwoił dawkę prednisonu, a mnie dalej się pogarszało, więc podwoił ją jeszcze raz i powiedział: „już czas, żeby spotkał się pan z chirurgiem”. Wtedy nie miałem wyboru. Od dwóch lat mój doktor mówił mi o operacji usunięcia jelita grubego. Martwił się spustoszeniami, jakie wywoływał prednison w moim organizmie. Teraz odczuwam 18 różnych skutków ubocznych wywołanych prednisonem.

Zdecydowałem się na operację, gdy odwiedziłem stronę internetową na temat j-poucha (wewnętrzny zbiornik jelitowy) i zobaczyłem, że nawet osoby, których wyniki były mniej niż pożądane, ponownie zdecydowałyby się na tę operację, ponieważ mogli odstawić leki i znów mieli kontrolę nad swoim życiem. Byłem tak podekscytowany, że do 4.30 rano czytałem informacje na tej stronie i znajdujące się tam wypowiedzi ludzi. Gdy obudziłem się następnego dnia, zadzwoniłem do gabinetu chirurga, żeby umówić się na wizytę w sprawie operacji.

Wytworzenie wewnętrznego zbiornika wymagało dwóch operacji, przy czym po pierwszej miałem wyłonioną czasową ileostomię. Nie miałem z nią żadnych problemów, dlatego nie było to nic wielkiego. Z powodu długotrwałego stosowania prednisonu musiałem odczekać 5 miesięcy na operację zamknięcia ileostomii, ponieważ mój chirurg chciał mieć pewność, że zbiornik jest całkowicie wygojony, zanim zacznie normalnie pracować.

Teraz mogę wychodzić z domu bez obawy, że przydarzy mi się przykra niespodzianka i bez obawy, że nie wiem, gdzie jest najbliższa ubikacja. Mogę teraz wychodzić i oglądać moje dwie córki w czasie gry w piłkę, pokazów tańca i koncertów, to znaczy mogę robić to wszystko, czego nie mogłem robić przez ostatnich kilka lat. W lipcu 2001 r. mogłem wrócić do pracy w pełnym wymiarze.

Zazwyczaj chodzę do ubikacji 4 do 6 razy dziennie i mam doskonałą kontrolę. W nocy najczęściej śpię od 6 do 8 godzin (nie zapominam opróżnić zbiornika przed snem). Jadam wszystko na co mam ochotę, nawet ostre potrawy. Wiem, że to jest trudna decyzja i operacja nie jest prosta, ale to może być twoje wyzwolenie i prawdziwy przełom dla twojego zdrowia.

Uwaga wydawcy: Więcej informacji na temat operacji wytworzenia wewnętrznego zbiornika jelitowego (j-pouch) i tego, czy ten typ operacji może być dla ciebie dobry znajdziesz na stronie www.j-pouch.org.

• Pielęgnacja
• Problemy
• Irygacje
• Forum
• Chat
• Poradnie
• Artykuły