Wewnętrzny zbiornik jelitowy (j-pouch)

J-pouch

Wewnętrzny zbiornik jelitowy, nazywany również zespoleniem jelitowym lub zbiornikiem J, S lub W (w zależności od kształtu zbiornika). Wewnętrzny zbiornik konstruuje się z fragmentu jelita cienkiego i przyłącza do odbytu. Takie rozwiązanie nie wymaga stomii, a stolec jest wydalany naturalną drogą przez odbyt. Można je zastosować tylko u osób, u których oszczędzono odbyt, ponieważ zbiornik taki może funkcjonować tylko z udziałem mięśni zwieracza odbytu.

Operację taką wykonuje się często w kilku etapach. Najpierw, po usunięciu części jelita, konstruuje się wewnętrzny zbiornik z fragmentu jelita cienkiego, zespala go z odbytem i jednocześnie wyłania się stomię, którą pozostawia się przez jakiś czas, aby nastąpiło wygojenie się zbiornika (stomia odbarczająca). Potem zamyka się jelito cienkie i likwiduje stomię. Jedną z komplikacji, które mogą pojawić się po takiej operacji jest zapalenie zbiornika (pouchitis), przypominające wrzodziejące zapalenie jelita grubego (colitis ulcerosa) i objawiające się biegunkami, stolcami z domieszkami krwi i śluzu. Zwykle jednak łatwo poddaje się leczeniu antybiotykami. Podobnie jak w przypadku zbiornika Kocka, rozwiązanie takie nie jest polecane dla osób z chorobą Crohna.

Zapraszam do zapoznania się z etapami wytworzenia zbiornika - Etapy tworzenia.

Opis tworzenia zbiornika wewnętrznego (wraz z ilustracjami) można także znaleźć na następującej stronie, która przybliża pacjentom etapy zabiegów chirurgicznych:
Ileal Pouch Reconstruction - strona University of Wisconsin - Madison.

• Anatomia
• Stomia
• Rodzaje stomii
• Bricker
• Przyczyny
• J-pouch
  • Etapy tworzenia
  • Ćwiczenia Kegla
• Słownik pojęć